A lingua é algo vivo e que se crea continuamente, é a maneira en que os que a falan comunican o que fan e o que senten. E elo é tan absolutamente necesario como a liberdade de expresion. Por iso, é fundamental respectar tódalas linguas, porque forman parte dun patrimonio, un patrimonio que é de todos.

A UNESCO proclamou o día 21 de febreiro como Dia Internacional da Lingua Materna en 1999.

As linguas, ademais de se-lo medio que nos permite comunicarnos, interactuar e entendernos con diferentes persoas, son tamen o noso patrimonio cultural e mostra da diversidade existente no mundo en que vivimos. As linguas tamen definen a nosa cultura, a nosa historia, as nosas tradicions… E dicir, é unha parte fundamental da nosa identidade persoal.

En pleno século XXI a metade das 6000-7000 linguas existentes no mundo están en perigo. Unha lingua desaparece cada dúas semanas por termo medio, o cal supón que un pobo que perde a súa lingua, perde tamén a súa memoria. Ademais, a metade dos idiomas actuais teñen menos de 10.000 falantes, e a cuarta parte menos de 1.000.

Por elo é necesario levar a cabo propostas e iniciativas para conservar e fomenta-las linguas, especialmente aquelas ameazadas como poden se-las linguas minoritarias. Unha lingua mantén vivas as tradicións, ofrecenos os coñecementos do noso pasado e sobre o planeta, pero ademais vinculanos máis alá das fronteiras e o tempo.

¡O futuro esta aberto!, depende de ti. ¡Participa!

J.A. Artze: “Unha lingua non se perde porque os que non a saben falar non a aprenden, senon porque os que a saben non a usan”.

Fonte e máis información: Unicef – Comité Español »